Türkiye İstatistik Kurumu tarafından 3 Ağustos 2026 tarihinde açıklanan Temmuz ayı enflasyonu %1.78, yıllık enflasyon ise %31.75 olarak gerçekleşmiştir.
Aynı döneme ilişkin Temmuz ayı enflasyon oranı İstanbul Ticaret Odası tarafından %2.06, ENAG tarafından ise %3.07 olarak açıklanmıştır.
Açıklanan oranlar farklılık gösterse de kamu çalışanlarının yaşadığı gerçek değişmemektedir: Gıda, kira, enerji, ulaşım ve temel ihtiyaç harcamaları karşısında memur maaşlarının alım gücü gerilemeye devam etmektedir.
Enflasyon Farkı Kazanım Değildir
Enflasyon farkı, kamu çalışanlarına sağlanan yeni bir hak veya gerçek bir ücret artışı değildir. Yalnızca geçmiş dönemde yaşanan satın alma gücü kaybının gecikmeli ve kısmi telafisidir.
Kamu çalışanlarının maaşları önce enflasyon karşısında erimekte, ardından oluşan kaybın bir bölümü aylar sonra enflasyon farkı adı altında geri verilmektedir. Bu sistem memurun refahını artırmamakta, yalnızca yoksullaşmasını zamana yaymaktadır.
Açlık Sınırı 36.940 TL, Yoksulluk Sınırı 120.325 TL
Temmuz ayı itibarıyla;
Açlık sınırı 36.940 TL’ye, yoksulluk sınırı ise 120.325 TL’ye yükselmiştir.
Milyonlarca memur ve memur emeklisinin geliri yoksulluk sınırının çok altında kalmaktadır. Kamu çalışanları artık yalnızca tasarruf ederek değil; temel ihtiyaçlarından, sosyal yaşamından ve geleceğinden vazgeçerek ayakta durmaya çalışmaktadır.
Devletine yıllarca hizmet etmiş bir memurun ve memur emeklisinin kira, gıda ve fatura arasında tercih yapmak zorunda bırakılması sosyal devlet ilkesiyle bağdaşmamaktadır.
Türkiye’de Kamu Harcamalarının Payı Avrupa’nın Çok Altında
Avrupa Birliği ülkelerinde kamu harcamalarının millî gelire oranı ortalama %49,5 seviyesindeyken, Türkiye’de bu oran yalnızca %34,5 düzeyindedir.
Türkiye, Avrupa’da millî gelirine oranla en düşük kamu harcaması yapan ülkeler arasında yer almaktadır. AB ortalamasıyla Türkiye arasındaki 15 puanlık fark, kamusal hizmetlere ve kamu çalışanlarına ayrılan kaynakların yeniden değerlendirilmesi gerektiğini açıkça göstermektedir.
Kamu harcamalarının millî gelir içerisindeki payı bu kadar düşük kalırken; bütün kamu çalışanlarının maaşlarının yoksulluk sınırının altında bırakılması kabul edilemez.
Kamu çalışanının ücreti bir yük değil; nitelikli, güvenli ve sürdürülebilir kamu hizmetinin temelidir.
2027 Zam Oranları Daha Uygulanmadan Yetersiz Kaldı
Toplu sözleşme kapsamında 2027 yılı için;
Ocak ayında %5,
Temmuz ayında %4
maaş artışı belirlenmiştir.
Bugünkü enflasyon, açlık ve yoksulluk sınırı verileri karşısında bu oranların kamu çalışanlarının alım gücünü koruması mümkün değildir. Henüz 2027 yılı başlamadan ekonomik gerçeklerin gerisinde kalan bu artışlar yeniden değerlendirilmelidir.
Yıllardır toplu sözleşme masasında yetkili olmasına rağmen kamu çalışanlarının taleplerini gerçek kazanımlara dönüştüremeyen sendikal anlayış, ortaya çıkan bu tablonun sorumluluğundan kaçamaz.
Yetki, yalnızca masada bulunmak değil; kamu çalışanının hakkını almak ve alım gücünü koruyacak sonuçlar üretmektir.
Refah Payı Acilen Hayata Geçirilmelidir
Kamu çalışanlarına yalnızca enflasyon farkı verilmesi yeterli değildir. Ekonomik büyümeden, millî gelirdeki artıştan ve ülkenin ürettiği değerden kamu çalışanlarının da pay alması gerekmektedir.
Bu nedenle KASK olarak;
- Memur ve memur emeklilerine acilen refah payı verilmesini,
- 2027 yılı için belirlenen %5 ve %4 zam oranlarının yeniden müzakere edilmesini,
- Maaşların yoksulluk sınırı ve gerçek yaşam maliyetleri esas alınarak düzenlenmesini,
- Gelir vergisi sisteminin kamu çalışanları lehine yeniden yapılandırılmasını,
- Enflasyon farkının zam olarak sunulmasına son verilmesini,
- Kamu çalışanlarının millî gelirden ve ekonomik büyümeden hak ettiği payı almasını
talep ediyoruz.
Türkiye güçlü bir devlettir. Güçlü devlet, kamu çalışanını yoksulluk sınırının altında bırakarak değil; emeğini koruyarak, refahını yükselterek ve geleceğe güvenle bakmasını sağlayarak büyür.
Bizler bu ülkenin memuruyuz.
Bizler bu devletin yükü değil, gücüyüz.
Devlet, kendi gücünü yoksullaştırarak büyüyemez.
Devletin Memuru Yoksul Olamaz.
